"Salad" of the -igqsan-

          เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้มีโอกาสได้แอบ "อู้งาน"ครับ ด้วยการดู Anime หรือ Animation หรือที่เรา ๆ ท่าน ๆ เรียกกันว่า "การ์ตูน" เรื่องหนึ่งครับ เป็นการ์ตูนที่มีเนื้อหาดีมากครับ ดูแล้วรู้สึกอบอุ่นหัวใจ ภาพสวย เพลงประกอบเพราะ แต่....ที่เหนือไปกว่านั้น คือ แนวคิดดี ๆ ที่ได้จากการ์ตูนเรื่องนี้ทำให้ผมมั่นใจมากครับว่า นี่แหละ!! การ์ตูนที่ถ้าทุกคนเข้าใจแล้วสามารถนำแนวความคิดจากเรื่องนี้ไปประยุกต์ใช้ จะสามารถหาทางออกกับปัญหา"ความขัดแย้ง"ที่มีอยู่ในประเทศไทยในตอนนี้ได้อย่างแน่นอน การ์ตูนเรื่องนี้ชื่อว่า EVE no Jikan (อีฟ โนะ จิคัน)หรือแปลไทยง่าย ๆ ว่า "ห้วงเวลาแห่งอีฟ" ทำไมผมถึงบอกว่ามันจะแก้ปัญหาประเทศได้.....อดใจไว้ก่อนครับ ก่อนอื่น เรามารู้จัก "EVE no Jikan" ให้มากขึ้นกันก่อนดีกว่าครับ

EVE no Jikan ยินดีต้อนรับค่ะ!!

          EVE no Jikan เป็นเรื่องราวของญี่ปุ่นในโลกยุคอนาคต ที่ มนุษย์ได้พัฒนา หุ่นยนต์หรือแอนดรอยด์ ให้มีความสามารถมากขึ้นจนนำมาใช้ช่วยงานมนุษย์ได้มากมายหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็น การทำหน้าที่แทน แม่บ้าน, ทำการเกษตร, เป็นครูสอนหนังสือ หรือแม้กระทั่ง เป็นคู่นอน  แต่แน่นอน เพื่อรักษาสมดุลของสังคม แม้ว่า แอนดรอยด์จะได้รับความนิยมจากผู้คนมากมากมาย ก็ยังมีผู้คนบางส่วน ที่พยายามจะแยกมนุษย์กับแอนดรอยด์ออกจากกันไม่ให้ผูกพันกันเกินไป คนเหล่านี้จึงได้รวมตัวกันจัดตั้งเป็น "องค์กรศีลธรรมจรรยา" ขึ้นเพื่อดูแลการอยู่ร่วมกันของมนุษย์กับแอนดรอยด์ และรณรงค์ให้ผู้คนในสังคมเห็นว่า มนุษย์ไม่ควรให้ความสำคัญกับแอนดรอยด์มากจนเกินไป

           

 
          ในระหว่างความเป็นไปของสังคม เรื่องราวทั้งหมด ได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อ "ริคุโอะ" เด็กหนุ่มตัวเอกของเรื่องได้ตรวจสอบบันทึกการเคลื่อนไหวประจำวัน ของ "แซมมี่" หุ่นแอนดรอยด์แม่บ้านของบ้านเขา และพบว่า หุ่นยนต์ของเขาได้ทำอะไรบางอย่างที่นอกเหนือจากคำสั่งที่โปรแกรมไว้ ด้วยความข้องใจ เขาจึงตัดสินใจชวนเพื่อนสนิทของเขา "มาซากิ" ตามรอยการเดินทางของ"แซมมี่" จากข้อมูลที่บันทึกไว้ จนได้มาพบกับร้านกาแฟที่ตั้งอยู่ในชั้นใต้ดินที่ชื่อว่า "EVE no Jikan" ซึ่งกฎของร้านกาแฟนี้คือ "เวลาอยู่ในร้าน ห้ามแบ่งแยก "ไพร่" กับ "อำมาตย์" เอ๊ย.....ห้ามแบ่งแยก "มนุษย์" กับ "หุ่นยนต์" เด็ดขาด" พูดง่ายๆ คือ ทุกคนเท่าเทียมกันนั่นเองครับ และที่นี่เองที่ทำให้พวกเขาทั้งสองคน ได้กับพบผู้คนที่ต่างออกไป ได้เข้าใจในโลกที่พวกเขาไม่เคยเข้าใจมากขึ้น

 

วางรากฐานสู่ทางออก กับแนวคิดที่ 1

           พอจะรู้จัก EVE no Jikan กันมากขึ้นแล้วใช่ไหมครับ ทีนี้ แนวคิดที่ผมบอกว่า "ถ้าทุกคนเข้าใจได้" และ "นำไปประยุกต์ใช้ได้" มันคือทางออกของประเทศนั้น มันคืออะไร  งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่าครับ กับแง่คิดแรกที่ผมได้จากเรื่องนี้

"สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า มนุษย์ จะมากจะน้อย ก็มีความรู้สึกของการแบ่งชนชั้น การแบ่งสถานะทางสังคม การแบ่งแยกความแตกต่างอยู่ในตัว และ มีแนวโน้มที่จะไม่ยอมรับสิ่งที่แปลกและแตกต่างจากตัวเอง"

           ผมคิดว่านี่เป็นแนวคิดหลักของเรื่องนี้เลยครับ จริง ๆ แล้วต้องบอกว่า สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ห้ามไม่ได้ครับสำหรับสังคมมนุษย์ ที่จะแบ่งแยกสิ่งที่คิดว่าไม่เหมือนตัวเอง อาทิเช่น เชื้อชาติ ศาสนา จังหวัด หรือใกล้ตัวเข้ามาหน่อย ก็ โรงเรียน บริษัท รายได้ ระดับการศึกษา เหล่านี้เป็นสิ่งที่มนุษย์ "อุปโลกน์" มันขึ้นมา และถูกนำมาใช้แบ่งพรรคแบ่งพวกแบ่งฝ่ายกันโดยไม่รู้ตัว จนลืมมองถึงความจริงบางอย่างไปอยู่บ่อย ๆ (ความจริงนั้น คืออะไรกันน้าาาา......?)

           เอาล่ะครับ ผมค่อนข้างมั่นใจว่า หลายคนคงแอบเถียงว่า "ไม่จริง ไม่เคยเป็นอย่างนั้น เราน่ะเห็นทุกคนเท่าเทียมกันเสมอ" คิดดีแล้วหรือครับที่พูดคำนั้น แน่ใจหรือครับว่าคุณทำได้ทุกสถานการณ์ ลองผมส่งคุณไปอยู่ต่างประเทศที่คุณพูดภาษาเขาไม่ได้ คุณยังจะคิดว่า เขาเป็นพวกเดียวกับคุณ หรือ เขาจะยังคิดว่า คุณเป็นพวกเดียวกับเขาไหม คำตอบคือ ไม่อย่างแน่นอนครับ แล้วมันเกี่ยวอะไร กับปัญหาสังคมไทย ครับแน่นอนครับ "คนเราทุกคนเกิดมาไม่เท่าเทียมกัน" เป็นความจริงที่ทุกคนยอมรับนะครับ ไม่มีใครเกิดมาเท่าเทียมกันหรอกครับ ฐานะ บ้านเกิดเมืองนอน สติปัญญา พ่อแม่ ไม่มีใครเกิดมาเท่ากันหรอกครับ ต่อให้คุณเกิดมาเป็นฝาแฝดก็ไม่มีอะไรรับประกันว่า คุณจะได้รับความรัก หรือมีประสบการณ์ที่เท่าเทียมกันนะครับ

          พอคนเราเกิดมาไม่เท่ากัน แน่นอน ธรรมชาติของมนุษย์ คนที่มีความใกล้เคียงกันก็จะพยายามรวมกลุ่มกับคนที่มีความใกล้เคียงกัน  สังคมไทยก็เช่นกันครับ จึงทำให้เกิดเป็นฝั่งเป็นฝ่ายขึ้น อาทิเช่น ฝ่าย คนที่คิดว่าตัวเองจน หรือ คิดว่าตัวเองถูกเอาเปรียบ ก็จะรวมกลุ่มกัน แล้วเรียกตัวเอง ว่า "ไพร่" และเรียกฝ่ายที่ตัวเอง คิดว่ารวยกว่า คิดว่าถูกเขาเอาเปรียบว่า "อำมาตย์" หรือ ฝ่ายที่คิดว่าตัวเองมีการศึกษาสูงกว่า อยู่ในสังคมที่ดีกว่า ก็จะรวมตัวกันแล้วเรียกตัวเองว่า "คนมีการศึกษา" หรือ "คนเมือง" แล้วก็ไปเรียกอีกฝ่ายที่ตัวเองคิดว่าต่ำกว่าว่า "คนไร้การศึกษา" หรือ "คนบ้านนอก"

          ใน EVE no Jikan ก็มีการแบ่งพรรคแบ่งพวกกันอย่างชัดเจนเช่นกันครับ ฝ่ายหนึ่ง คือ ฝ่ายมนุษย์ ที่คิดว่า ตัวเอง เหนือกว่า เป็นผู้สร้าง และ ควบคุม ฝ่ายที่เรียกว่า หุ่นยนต์ หรือ android และรับไม่ได้อย่างรุนแรง หากว่ามีการกระทำใดนอกเหนือจากที่ตัวเองควบคุมได้ หรือทำในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้รับรู้มาก่อน (คุ้น ๆ ไหมครับ กรณีนี้พบได้บ่อยในความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายกับลูกน้อง)  หนำซ้ำยังเรียกคนที่ ให้ความสำคัญกับหุ่นยนต์ เสมือนเป็นคนแปลกประหลาดว่า "Dori-Kei (โดริ-เค)" หรือเป็นพวกขี้เหงา ไร้เพื่อน ไร้สังคม เสียอีก เพียงแค่เพราะเขาคิดไม่เหมือนตนเองเท่านั้นเอง

แล้วจะทำยังไงดีหละ?

          จะว่าไป......มีประโยคหนึ่งใน EVE no Jikan ที่ดีมากครับ เป็นคำตอบที่ "อากิโกะ" หนึ่งในตัวละคร ในเรื่องตอบคำถาม "ริคุโอะ" ตัวเอกของเรื่องที่ถามว่า "ทำไมถึงมาที่ร้านนี้ล่ะ" เธอตอบไว้อย่างน่าฟังว่าแบบนี้ครับ "ก็ที่นี่น่ะ เราจะคุยกับใครก็ได้ไม่ใช่เหรอ ในเวลาเดียวกันเราก็ได้รู้อะไรหลาย ๆ อย่างเพิ่มขึ้นด้วย อย่างเช่น ความรู้สึกของอีกฝ่าย ฉันน่ะ คิดว่า มนุษย์ กับ แอนดรอยด์ ก็เหมือนเป็นครอบครัวเดียวกันนะ แต่ว่านะ ถึงแม้ว่าภายนอกพวกเราจะดูเหมือนกันแค่ไหน ภายในพวกเราก็ต่างกันอยู่ดี ดังนั้นฉันก็เลยมักจะแอบคิดอยากรู้บ่อย ๆ ว่า "เธอคิดยังไงกับฉันกันนะ?" นั่นแหละ ถึงได้มาที่ร้านนี้"

 

          สังเกตอะไรไหมครับพี่น้อง! ถึงภายนอกเราจะดูเหมือนกัน มีสองแขนสองขาเหมือนกัน แต่ จริง ๆ แล้ว ภายในของเราต่างกันโดยสิ้นเชิงครับ!!   อ๊ะ! อ๊ะ! บอกไว้ก่อนว่า  คำว่า "ภายใน" นี่ไม่ใช่ รักแท้ นั้นคือ ตับ ไต ไส้พุงน่ะครับพี่น้อง แต่เป็น "ความรู้สึกนึกคิด" ต่างหากล่ะครับพี่น้องครับ คนเราเกิดมาต่างกัน ได้รับการเลี้ยงดูมาต่างกัน สภาพครอบครัวต่างกัน โตมาในสภาพแวดล้อมต่างกัน การศึกษาต่างกัน สิ่งเหล่านี้ส่งผลให้  "ความรู้สึกนึกคิดพื้นฐาน" ของแต่ละคน แตกต่างกันไปด้วย และ"นั่น"นำไปสู่แนวคิดที่สอง ที่ผมได้จากเรื่องนี้ครับ!!

          แต่เนื่องจากดูความยาวแล้ว เดี๋ยวคุณผู้อ่านที่น่ารักของผมจะเบลอเสียก่อน ดังนั้นผมขอยกยอด แนวคิดที่สอง ไปต่อตอนหน้านะครับ โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ ไม่นานเกินรอแน่นอนครับผม! ;D